donderdag 16 augustus 2012

Nog lelijker dan jonge meerkoetjes…

Onderweg van werk naar huis fiets ik langs een vaart met heel veel waterlelies en 's avonds met mooi licht is het een heerlijk stukje van de route. Leuk om dan even langzaam te gaan fietsen, want er is altijd wel wat te zien.
Laatst ontdekte ik bijvoorbeeld een familie waterhoen en net zoals de meerkoetjes in mijn eerdere blogs (Lelijk? Lief! en Kindermishandeling?) blijken ook deze jongen dol te zijn op het wandelen over waterleliebladeren. In het weekend daarna zijn we dan ook nog even op deze plek geweest: genieten! Het weer wisselde helaas nogal, soms felle zon, soms flink bewolkt. 
Ik vind waterhoentjes hele mooie watervogels, maar de kleine pullen zijn nogal lelijk, naar mijn mening zelfs lelijker dan kleine meerkoetjes, met die grote blauwzwarte "wenkbrauwen".
De kleintjes zijn ook nogal schuw, zodra ze me zien trekken ze zich terug in de dekking en is het zaak om geduldig te wachten tot ze weer tevoorschijn komen:



Let vooral ook even op die "vleugeltjes"...


De kleintjes lijken nog in het geheel niet op hun ouders!


Maar ook deze kleintjes worden groot....
Na een paar weken zijn de kleintjes al flink veranderd!


Even op strooptocht in de waterleliebloem, want ze zijn lekker lekker, die meeldraadjes!

maandag 13 augustus 2012

Juffertjes en libellen

Ik had geen uitgesproken interesse voor insecten, maar dat is nu toch wel veranderd door leuke ontmoetingen met waterjuffertjes en libellen in de AWD.
Dit is de grote keizerlibel (met dank aan Coby voor de naam), deze dame is druk met het afzetten van eitjes.

We zagen ook heel veel juffertjes, die waren echter nog niet toe aan eieren afzetten. Daarvoor moest er eerst nog gepaard worden, waarbij het mannetje het vrouwtje achter de kop vasthoudt en zij haar achterlijf weer naar zijn lichaam buigt: een ingewikkeld standje. Het in positie brengen is nog een hele toer, het vrouwtje was eerst maar wat aan het slingeren: zou ze haar buikspieren een beetje moeten trainen :-) ?


Hier is het in ieder geval gelukt.


Het was een drukte van belang!


De foto hieronder vind ik leuk vanwege de "symmetrie".


De grote libel kwamen we nog een keer tegen, dit exemplaar hing leuk met z'n poten om de grasspriet geklemd. En wat een kanjers van ogen heeft ie!


Hieronder een (lees: de beste) poging om de libel vliegend vast te leggen, dat valt echt niet mee


Op Vlindernet heb ik gedetermineerd (lang geleden!) om de naam van dit vlindertje te vinden, volgens mij is het de kleine vuurvlinder: ik heb nog veel te leren op dit gebied.


Ik heb inmiddels lekker de smaak te pakken: in Twente was ik in de gelegenheid om de weidebeekjuffer vast te leggen, ook al zo'n schoonheid.


Ik ga zeker vaker op pad om insecten te fotograferen! Bedankt weer voor je bezoek.

vrijdag 3 augustus 2012

Kindermishandeling of gewoon zorgzaam?

De meerkoeten in het water van het "Oog" achter ons huis zwommen tot onze verrassing plots met 4 nieuwe kleintjes rond, een laat nest dus. De pubers uit het eerste nest zien we niet meer, die hebben ze het ouderlijk huis verlaten, al dan niet vrijwillig.

Hoewel ik het eerste nest al intensief gevolgd heb, zie Lelijk? Lief!, kan ik het natuurlijk niet laten om ook deze kleintjes vast te leggen, want er gebeurt zoveel in zo'n jonge familie en af en toe sta ik dan voor raadsels.


Je raakt eraan gewend, aan die lelijke kale rode kopjes. Die schijnen overigens een goede signaalwerking te hebben op de ouders: het stimuleert ze om voedsel te verzamelen en presenteren en dat doen ze dan ook bijna voortdurend. 


Als de jonge meerkoetjes bedelen, houden ze hun kopje heel schattig schuin


En vaak heeft dat het gewenste resultaat, want een lekker hapje wordt hier gepresenteerd en met graagte aangenomen


Eindeloos veel duiken worden er gemaakt om de jongen te voorzien van allerlei lekkernijen; de kleintjes liggen af en toe flink te deinen in de golven. 



De ouders zijn daarnaast druk om de eenden op afstand te houden, grote boeggolven zie je ontstaan als een meerkoet over het water komt rennen om een eend weg te jagen en succes is gegarandeerd, want de eenden gaan altijd op de vlucht!



De kleintjes blijven keurig bij pa en moe, ook als ma in de buis eens lekker tijd voor een poetsbeurtje neemt.


Wat is dit: er klinkt een luid gepiep en dan zie ik hoe een van de kleintjes tamelijk hardhandig mishandeld wordt, met de snavel wordt dat kleine kopje even flink gepakt!


Het ziet er nogal zielig uit...
Dan, oeps een overheerlijke libel in het vizier! Zou de meerkoet die kunnen pakken?



Mis, maar wel een heerlijk moment, die meerkoet helemaal los van het water, heel bijzonder om te zien! Ik vind het ook een mooie foto met de schaduwen van zowel meerkoet als libel op de muur.

Regelmatig gaan deze kleintjes ook lekker poetsen en uitrusten op de waterleliebladen, altijd goed voor een leuk fotomomentje!





Dan klinkt weer dat luide gepiep en dan zie ik hoe weer een van de kleintjes gepakt wordt, het gaat er niet bepaald zachtzinnig aan toe. De andere kleintjes lijken ook niet op hun gemak en proberen bij de ouder op de rug te klimmen. Ik heb dit vaker gezien bij andere nesten, maar heb geen idee wat het betekent. Een waarschuwing voor een te opdringerig kleintje? Of is het serieuzer?




Ik heb inmiddels gelezen dat (sommige) meerkoeten veel bedelende en zeurende jongen niet aan kunnen en dat ze dan enkele jongen bewust "elimineren" om de andere jongen betere kansen te geven. Akelig!
De kleintjes in het Oog komen vast nog wel eens langs in een volgende blog, als het tenminste goed blijft gaan met ze....
Tot de volgende keer!


Update 11 aug
Inmiddels is er helaas nog maar 1 jong meerkoetje over; dat wordt nu door z'n ouders met alle zorg omringd. 
Onderstaande foto's heb ik gemaakt in de vroege ochtend en vanaf een ander standpunt dan normaal; ik stond nu op de hoge vlonder en zag meerkoet en jong bijna recht onder me zwemmen in mooi helder water. Leuk die wapperende poten van de duikende meerkoet. Je kunt z'n kop en snavel nog zien als je goed kijkt in het water. De laatste foto heeft een low key effect, dat vind ik voor de afwisseling ook mooi.




Update 23 aug: helaas is het laatste meerkoetje ook spoorloos verdwenen. De ouders zwemmen weer alleen rond en daarmee zijn we aan het einde gekomen aan deze blog.
Bedankt weer voor je bezoek!